Category Archives: POLITICS

Eλληνικό, το τέλος της λογικής

Αύριο η Τίνα Μπιρμπίλη ετοιμάζεται να εξαγγείλει το δικό της «όραμα» για το Ελληνικό.  Αλλά χωρίς χρήματα στο σεντούκι και με σχετική έρευνα του ΕΜΠ (για λογαριασμό των Δήμων Ελληνικού, Αργυρούπολης, Γλυφάδας και Αλίμου) να ανεβάζει το ετήσιο κόστος συντήρησης του μελλοντικού πάρκου στα 2.600.000 ευρώ, το μόνο που μπορεί να γίνει επί του παρόντος είναι να ανοίξει στους πολίτες το τμήμα των ολυμπιακών εγκαταστάσεων και να αποκτήσει στοιχειώδη ζωή ένας όμορφος χώρος που ρημάζει. Αλλά αυτά είναι τα 783 από τα 5.300 συνολικά στρέμματα του παλιού αεροδρομίου. Στα υπόλοιπα, προβλέπεται σταδιακό «πρασίνισμα» του μελλοντικού πάρκου.

Στην πραγματικότητα, δεν είναι μόνο η κυβέρνηση εγκλωβισμένη. Είμαστε και όλοι εμείς, όσοι, δηλαδή, ζούμε στην πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους έχοντας πιστέψει στο «όραμα» του «μεγαλύτερου πάρκου της Ευρώπης», ένα ασύμφορο πυροτέχνημα πίσω από το οποίο σέρνεται μια ολόκληρη πόλη.

Δεν χρειάζεται να είσαι ειδικός για να καταλάβεις ότι τα νότια προάστια, με τον Υμηττό πάνω από το κεφάλι τους και τον Σαρωνικό στα πόδια τους, δεν έχουν ανάγκη από ένα τεράστιο πάρκο που καμία ελληνική κυβέρνηση δεν είναι σε θέση να δημιουργήσει και να συντηρήσει. Κι ενώ σπάμε το κεφάλι μας για το πώς θα κατορθώσουμε το ακατόρθωτο αφήνοντας τα χρόνια να περνούν, η μόνη στοιχειοθετημένη σοβαρή πρόταση για το Ελληνικό (από τη μελέτη του Χάρβαρντ και τον Στέφανο Μάνο) απορρίπτεται μετά βδελυγμίας ως «μη οικολογική».

Υπενθυμίζουμε ότι ο Στέφανος Μάνος έχει μιλήσει για ήπια οικιστική ανάπτυξη στο μεγαλύτερο μέρος του πρώην αεροδρομίου («να φτιάξουμε εκεί το ακριβότερο προάστιο της Αθήνας», επιμένει και σήμερα) και δημιουργία πρασίνου σε έκταση 1.000 στρεμμάτων, δίπλα σε οικιστικές ζώνες. Με τα έσοδα των 10 δισ. ευρώ που θα προκύψουν από την οικοδόμηση του Ελληνικού θα μπορούσαν να χρηματοδοτηθούν 20 Εθνικοί Κήποι των 120 στρεμμάτων διεσπαρμένοι στο άρρωστο σώμα της Αθήνας. Ή εναλλακτικά, 50 κήποι των 50 στρεμμάτων. Διαλέγουμε και παίρνουμε.

Το δυστύχημα στην περίπτωση του Ελληνικού δεν είναι ότι δεν θα δούμε σύντομα το πάρκο που μας υποσχέθηκαν. Είναι ότι αρνούμαστε να συζητήσουμε τη μοναδική οραματική προσέγγιση που θα άλλαζε δραστικά τη ζωή στην Αθήνα τα επόμενα 30 χρόνια.

Advertisements

Πανεπιστημίου, το τέλος της λογικής

Η φωτογραφία είναι του Παντελή Σαϊτα.

Πέμπτη ημέρα αποκλεισμού του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους από την Ομοσπονδία Σωματείων Πολιτικής Αεροπορίας και σαδιστικών βασανιστηρίων όσων οδηγών διέρχονται το κέντρο της Αθήνας. Η κατάληψη του οδοστρώματος έχει προκαλέσει μια άνευ προηγουμένου ταλαιπωρία με την κυβέρνηση να αντιμετωπίζει την όλη κατάσταση τόσο στωϊκά. Αναρωτιέται κανείς: υπάρχει μια (1) πολιτισμένη χώρα του πλανήτη Γη που θα γινόταν ανεκτή αυτή η τόσο ακραία αντικοινωνική πρωτοβουλία; Το ξέρουμε ότι η Ελλάδα αρχίζει εκεί που τελειώνει η λογική αλλά αυτό παραπάει.

Πόσες πορείες έκανες σήμερα;

Η φωτογραφία είναι της Κατερίνας Μαυρωνά.

Διαβάζω στο site του Σκάι πως «τις δυσμενείς επιπτώσεις στην αγορά από τις ολιγάριθμες συγκεντρώσεις και πορείες που γίνονται σχεδόν καθημερινά στο κέντρο της Αθήνας επισημαίνει ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Γιάννης Παπαθανασίου σε ερώτηση προς τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη Μιχάλη Χρυσοχοίδη.

Ο κ. Παπαθανασίου τονίζει ότι η Πολιτεία, αντί να προστατεύσει το κοινωνικό σύνολο, διευκολύνει τις μικρές ομάδες των διαδηλωτών αποκλείοντας μεγάλα τμήματα της πόλης με αποτέλεσμα να απονεκρώνεται η κυκλοφορία, να πλήττεται η αγοραστική κίνηση και να παραλύουν οι λειτουργίες της πόλης. Ο πρώην υπουργός Οικονομίας σημειώνει την σύσταση του Συνήγορου του Πολίτη Καμίνη, την Τετάρτη, για την ανάγκη να προστατεύονται τα δικαιώματα όχι μόνο των διαδηλωτών αλλά και εκείνων των οποίων κινδυνεύει η ιδιοκτησία και οι επιχειρήσεις. Και ρωτά τον αρμόδιο υπουργό αν θα πάρει μέτρα στην κατεύθυνση που υποδεικνύει ο Συνήγορος, με βάση και τα ισχύοντα σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες.

Αλλά εδώ κοτζάμ Δεξιά δεν έκανε τίποτα, σιγά μην τολμήσει το ΠΑΣΟΚ, με τόσα μεγαλοστελέχη στο εγχώριο συνδικαλιστικό κίνημα. Η Ελλάδα μας πρωτοπορεί σε όλα τα μέτωπα, γι’ αυτό σκίζουμε παντού.

Aris for Mayor?

Πυκνώνουν τα σενάρια για πιθανή υποψηφιότητα του Άρη Σπηλιωτόπουλου στον Δήμο της Αθήνας, στις εκλογές του 2010. Υπάρχει σχετικό δημοσίευμα στη σημερινή «Καθημερινή» σύμφωνα με το οποίο ανάλογη πρόταση εκ μέρους του νέου Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας θα έχει «ενωτικό» χαρακτήρα καθώς ο Σπηλιωτόπουλος είχε ταχθεί υπέρ της υποψηφιότητας Μπακογιάννη. Ισχύουν-δεν ισχύουν τα σενάρια, φαίνεται πως ο νυν Δήμαρχος δύσκολα θα διεκδικήσει δεύτερη θητεία στον πρώτο Δήμο της χώρας.

Αθήνα, μια πόλη φοβάται

basta

Το νέο εντυπωσιακό χτύπημα στο αστυνομικό τμήμα της Αγίας Παρασκευής δεν αφήνει καμία αμφιβολία: ο νέος κύκλος τρομοκρατίας -μιας υπόθεσης που νομίζαμε ότι είχαμε αφήσαει πίσω μας με τη σύλληψη των μελών της 17Ν- είναι ακόμα πιο απρόβλεπτος με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την επιχειρησιακή ικανότητα και τους στόχους των τρομοκρατών.

Υπάρχει, ωστόσο, κάτι που παραμένει ίδιο. Όλοι εμείς.

Έκπληκτοι, φοβισμένοι, απαθείς, παρακολουθούμε κάθε νέο χτύπημα περίπου σαν να βλέπουμε σινεμά. Καμία αντίδραση, εκτός από τις αυτονόητες, επαναλαμβανόμενες καταδίκες εκ μέρους των κομμάτων. Η κοινωνία απούσα. Η ίδια κοινωνία που μπορεί να κλείνει το κέντρο της Αθήνας τρεις και τέσσερις εβδομάδες την εβδομάδα για ψύλλου πήδημα δεν έχει βρει τόσα χρόνια μια ημέρα προκειμένου να στείλει το δικό της μήνυμα ενάντια στη «λογική» της τρομοκρατίας. Ούτε μια ημέρα.

Τα Eξάρχεια στην παγίδα του εαυτού τους;

17-07-07_1349

Xθες το βράδυ, ανέβαινα με το αυτοκίνητο την Μπενάκη. Ξαφνικά, σειρήνες, αστυνομικοί πάνω σε παπάκια, χαμός. Αργότερα θα διαβάσω στο σαιτ της Καθημερνής ότι σύμφωνα με πηγές της Αστυνομίας «περίπου 30 νεαροί κουκουλοφόροι που βγήκαν ξαφνικά από την Οδό Λόντου επιτέθηκαν με πέτρες, τούβλα και άλλα αντικείμενα εναντίον 4 αστυνομικών που εκτελούσαν περιπολία στη διασταύρωση των οδών Σόλωνος και Ζωοδόχου Πηγής. Σε βοήθειά τους έτρεξαν άνδρες της ομάδας Δέλτα και των ΜΑΤ που καταδίωξαν τους νεαρούς, ενώ κάποιοι αστυνομικοί έφτασαν μέχρι το καφέ – βιβλιοπωλείο Φλωράλ στην Οδό Θεμιστοκλέους, όπου γινόταν παρουσίαση του βιβλίου του Χριστόφορου Κάσδαγλη «Η Αριστερά και ο κακός ο λύκος». Οι παρευρισκόμενοι αντέδρασαν και οι αστυνομικοί προσήγαγαν στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση τον συγγραφέα και στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρη Παπαχρήστο, το μέλος του ΣΥΝ Στέλιο Ελληνιάδη και έναν δημοσιογράφο της ΕΡΤ που κατέγραφε τις σκηνές με το κινητό του τηλέφωνο». Σήμερα το πρωί άκουσα τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Φώτη Κουβέλη να λέει ότι ίσως κάποιοι από τους νεαρούς μπήκαν στο «Φλοράλ», οι άνδρες της ΕΛΑΣ τους καταδίωξαν, οι παρόντες αντέδρασαν, έγιναν συλλήψεις, αργότερα ο ίδιος τηλεφώνησε στον Μιχάλη Χρυσοχοϊδη ο οποίος έδωσε εντολή να αφεθούν όλοι ελεύθεροι.

Σήμερα φυσικά όλη η προσοχή είναι στις επώνυμες προσαγωγές και στις αυθαιρεσίες της ΕΛΑΣ, πραγματικές και φανταστικές. Μέχρι προχθές ήταν «νόμιμο» (και ηθικό;) σε όποιον ήθελε να βγει από τα Εξάρχεια ανενόχλητος και να αρχίσει να σπάει τράπεζες, καταστήματα, βιβλιοπωλείο (ένα είναι το βιβλιοπωλείο). Τις τελευταίες ημέρες υπάρχει Αστυνομία. Κάποιοι αντιδρούν.

Σύμφωνοι, καμία από τις δύο «πραγματικότητες»  δεν είναι η ιδανική. Ούτε ξέφραγο αμπέλι, ούτε «αστυνομοκρατία». Το θέμα παραμένει: πως θα περάσουμε από ένα καθεστώς ανομίας και φόβου στη ζωντανή, (πραγματικά) πλουραλιστική γειτονιά που υπήρξαν κάποτε τα Εξάρχεια.

«

Περιμένοντας τον κ.Ζοσέπ Αντόν Ασεμπίγιο

MAKETA1mb

Η εβδομάδα που τελειώνει άρχισε με την πρωθυπουργική επίσκεψη στις ολύμπιακές εγκαταστάσεις της παραλίας. Ο κ.Γ.Α. Παπαναδρέου συνοδεύοταν, ανάμεσα σε άλλους και από τον γνωστό αρχιτέκτονα-πολεοδόμο Ζοσέπ Αντον Ασεμπίγιο, διάσημο ανά τον κόσμο για την συμβολή του στην μετα-ολυμπιακή μεταμόρφωση της Βαρκελώνης. Με την ευκαιρία, κυβερνητικοί παράγοντες και ο ίδιος ο πρωθυπουργός αναφέρθηκαν στην περίφημη «ανάκτηση του παραλιακού μετώπου».  Αν και δεν δίνω μεγάλες πιθανότητες κάποιο κυβερνητικό στέλεχος να διαβάζει το μπλογκ (ποτέ κανείς δεν ξέρει) θα υπενθυμίσουμε στη νέα κυβέρνηση ότι αν πραγματικά τους ενδιαφέρει η παραθαλλάσια Αθήνα ότι υπάρχει έτοιμη μελέτη, προϊόν διεθνούς αρχιτεκτονικού διαγωνισμού για το τμήμα από τον Φλοίσβο μέχρι τη Γλυφάδα. Το πρώτο βραβείο είχε κερδίσει το γραφείο Διγενή, σε συνεργασία μ’ ένα μεγάλο ξένο όνομα, τον έμπειρο Ιταλό Βιτόριο Γκρεγκότι. Ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε πριν τους Ολυμπιακούς της Αθήνας και τον έφαγε, κατά το κοινώς λεγόμενον, η μαρμάγκα. Προέβλεπε τη διαμόρφωση μιας ενιαίας διαδρομής αναψυχής / περιπάτου, ανεμπόδιστης για πεζούς και ποδηλάτες. Μόνο που βλέπω τη μακέτα μου τρέχουν τα σάλια.

Επομένως, δεν υπάρχει λόγος να χάσουμε κι άλλο χρόνο ή χρήματα. Η μελέτη υπάρχει.