Αθηναϊκή παρακμή

Tου Νίκου Βατόπουλου

Αυτό που βλέπουν όλοι οι πολίτες (αλλά όχι οι αρμόδιοι υπουργοί) κατονόμασε ο βουλευτής κ. Κώστας Καρτάλης, ως πρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος. Οτι η πλατεία Μοναστηρακίου είναι μία οικτρή αποτυχία, ακριβοπληρωμένη, μεγέθυνση της αβελτηρίας του κράτους αλλά και της κοινωνικής ασυδοσίας.

Ο κ. Καρτάλης εμμέσως πλην σαφώς κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. Η Αθήνα αντί να παραδώσει στο κοινό μία πρώτης ποιότητας πλατεία στην καρδιά της ιστορικής πόλης, δημιούργησε μία δεύτερη (αποκρουστική) Ομόνοια. Είναι η αλήθεια. Ας έρθει ένας από τους αρμόδιους υπουργούς να περπατήσει στο Μοναστηράκι και θα περιμένουμε τις κρίσεις του. Είναι σαφές ότι διαχειρίζονται κομμάτια της πόλης που γνωρίζουν μόνο στα χαρτιά.

Σε μία άλλη χώρα, κανένας υπουργός δεν θα είχε πρόσωπο να εμφανιστεί αν μία ιστορική πλατεία μέσα σε ελάχιστους μήνες από την παράδοσή της (και αφού είχε μείνει γιαπί επί μία δεκαετία) είχε φθάσει σε αυτό το επίπεδο απαξίωσης και ακαλαισθησίας. Δεν είναι μόνο που η πλατεία Μοναστηρακίου έχει μερικά από τα αθλιέστερα κτίρια (μεταξύ Ηφαίστου και Ερμού) που θα έπρεπε να είχαν απαλλοτριωθεί «όταν είχαμε λεφτά», είναι που αναπαράγει το κλίμα καθημερινότητας που απεχθάνεται ο μέσος πολίτης. Ρυπαρότητα και παράνομο εμπόριο. Στην καρδιά της τουριστικής Αθήνας καμία κυβέρνηση δεν τόλμησε να απομακρύνει τις παράγκες από τη βάση του Τζαμιού, που είναι μουσείο. Εχει δει κανένας υπουργός κανένα μουσείο σε καμία ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, που θέλει να είναι και τουριστική, να διατηρεί καταστήματα-παράγκες στο ισόγειο ενός μνημείου επειδή φοβάται η κάθε κυβέρνηση μήπως χάσει 100 – 200 ψήφους;

Και να ήταν μόνο αυτό. Ολη η Αθήνα είναι στο έλεος των μικροπωλητών και το κακό είναι ότι συνηθίσαμε να βλέπουμε αυτήν την απαράδεκτη κατάσταση με φόντο ακόμη και την Ακρόπολη. Και λίγα είπε χθες ο κ. Κ. Καρτάλης. Οι ευθύνες είναι πολύ μεγαλύτερες. Και την παρακμή της Αθήνας θα την πληρώσουν όσοι την οδηγούν στην καταστροφή και στην εξαφάνισή της από τον τουριστικό χάρτη της Ευρώπης. Ακόμη και η Αδριανού και η Αποστόλου Παύλου (που ακριβοπληρώσαμε) έχουν παρασυρθεί προς τα κάτω. Μήπως ζούμε σε άλλη πόλη εμείς και σε άλλη οι υπουργοί;

(Αναδημοσίευση από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Φωτογραφία της Μαρίας  Μαρογιάννη).

Advertisements

16 responses to “Αθηναϊκή παρακμή

  1. Χαίρετε!

    Το πρόβλημα με την πλατεία Ομονοίας και την πλατεία Μοναστηρακίου είναι πρόβλημα σχεδιασμού και όχι πολιτικό, πιστεύω.
    Και στο Μοναστηράκι, όπως και στην Ομόνοια, έγινε αρχιτεκτονικός διαγωνισμος!!
    Ναι!! Ναι!! Είναι αλήθεια!!
    Βραβεύτηκαν προτάσεις και μετά τσεκουρεύτηκαν με τη δικαιολογία ότι δε μπορούσαν να εφαρμοστούν!
    Και τότε γιατί βραβεύτηκαν??
    Η μάλλον γιατί ο φάκελος του διαγωνισμού δεν είχε μια ρεαλιστική αποτύπωση της κατάστασης και των δυνατοτήτων???
    Αν θα έπρεπε να κάνει κάτι κάποιος υπουργός θα ήταν να πιέσει την εκάστοτε εταιρία που αναλαμβάνει κατασκευή και ξεκινά διαγωνισμό να δίνει πλήρη φάκελο και να πραγματοποιεί το έργο που εξαγοράζεται

    Πρόβλημα πολιτικής είναι η γενικότερη κατάντια του κέντρου και η κρίση των εγκεφαλο- όχι η οικονομική – που είχαν όσοι κυβερνούσαν για πολλά χρόνια! Και έχοντας δει την Αθήνα των Ολυμπιακών Αγώνων θα σας υπενθυμίσω ένα προεκλογικό σύνθημα, αλλά παραφρασμένο
    Υπάρχει καλύτερη Αθήνα!! Και τη θέλουμε!!
    Ελπίζω σε μία καλύτερη Αθήνα αν γίνουν πράξη οι τελευταίες εξαγγελίες!
    Ολες οι προηγούμενες δε έγιναν…
    Η ελπίδα είναι ότι μας έχει μείνει!
    Κυνηγήστε την Πανδόρα μην ανοίξει το κουτί!!!

    Επιπλέον….Εδώ κλείνουν τα μαγαζιά στην Ερμού από το παρεμπόριο της «μαϊμούς», τους μικροπωλητές νομίζεις ότι θα μαζέψουν ποτέ???? Η δημοτική αστυνομία τι κάνει????

    Με σεβασμό και εκτίμηση

  2. το πρόβλημα είναι οι ανθρωποι.
    τοξικομανεις ,κλεφτες ,περιθοριακοι αλλά και φτωχοί.
    το πρόβλημα της πλατειας ειναι κυρίως κοινωνικο.

  3. Την βρίσκω εντελως τριτοκοσμική, αλλα ας μην λεω πολλά γιατί θα προδοθώ…

  4. Πολύ καλό και στοχευμένο το άρθρο του Νίκου Βατόπουλου. Χαίρομαι γιατί νοιώθω πως δεν είμαι ο μοναδικός που βλέπει αυτή την πλατεία του ιστορικού κέντρου τρομερά… άσχημη.

    Συμφωνώ απόλυτα με τις απόψεις σας Πάνο και Κώστα δ, αλλά επιτρέψτε μου να πω πως δε θεώρησα ποτέ το σχεδιασμό της πλατείας (μακέτα) ως έργο τέχνης… Το ίδιο πιστεύω και για τον αρχικό σχεδιασμό της Ομόνοιας. Δηλαδή δε νομίζω πως αν φέρουμε τον κόσμο του Κολωνακίου στην Ομόνοια ή στο Μοναστηράκι, θα αλλάξει η αισθητική των δύο αυτών πλατειών.

    Κάτι λείπει πιστεύω στο σχεδιασμό και δεν υπάρχουν εμπνευσμένες αρχιτεκτονικές προτάσεις και για τις συγκεκριμένες πλατείες αλλά και για τον περιβάλλοντα χώρο τους.

    Πρόσφατα τελείωσε η ανακαίνιση στο Μοναστηράκι και πριν λίγα χρόνια αυτή της Ομόνοιας. Είναι άτοπο να μιλάμε για άλλη ανακαίνιση. Οι πιο πετυχιμένες ήταν μάλλον αυτές του Συντάγματος και του Κολωνακίου. Μήπως λοιπόν πρέπει να κινούμαστε, στο ιστορικό κέντρο τουλάχιστον, σε πιο «κλασικές» αρχιτεκτονικές λύσεις;

  5. Συμφωνώ σε ό, τι αφορά τα θέματα της ρυπαρώτητας και του μικροεμπορίου καθώς και ότι η πλατεία γενικά δεν «λειτουργεί» (εδώ ευθύνη έχουν και οι αρχαιολόγοι που δεν ήθελάν καμία χρήση επί της πλατείας, όπως τραπεζοκαθίσματα -κάτι απόλυτα φυσικό σε μια μεσογειακή πόλη – για να εισπράξοπυμε τελικά τους αφρικανούς με τα γαϊδουράκια που χορεύουν). Επίσης αισθητικά θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι το μοσαϊκό δεν λέει τίποπτα. Όπως όλοι οι σχετικοί διαγωνισμοί, ανέδειξε ένα σχέδιο επιτιδευμένο κι ανούσιο (ακόμη και την Κουμουνδούρου βασικά τα δέντρα τη σώζουν και ήταν καλύτερη, αν και παραμελημένη, πριν).
    Φαιδρό πάντως μου φαίνεται αυτό που γράφει ο Ν.Β. για τις «παράγκες» κάτω από το τζαμί. Ας λάβει υπόψη και λίγο την ιστορία του τόπου. Πρόκειται για απομεινάρια του «Κάτω Παζαριού» και κάτι που με τη μία ή την άλλη μορφή μπορείς και να το συναντήσεις και σε μεσαιωνικές εκκλησίες στην Ευρώπη (Ολλανδία π.χ.). Επίσης δεν με ενοχλούν και τόσο τα κτήρια μεταξύ Ερμού και Ηφαίστου. Η προοπτική κιτς παρεμβάσεων και μαϊμου νεοκλασικών δεν μου φαίνεται πιο ελκιστυκή…

  6. Αν και συνήθως συμφωνώ μαζί σου, διαφωνώ μαζί σου για την Πλατεία Μοναστηρακίου. Η ανάπλαση είναι γενικά πετυχημένη. Και η εκκλησούλα αναδείχτηκε, και το πλακόστρωτο είναι πανέμορφο (ιδίως την νύχτα). Και η τομή προς το ποτάμι είναι όμορφη και πετυχημένη.

    Το πρόβλημα είναι υπαρκτό με τους μικροπωλητές αλλά αυτό είναι ένα πρόβλημα αστυνόμευσης σε όλη την Αθήνα / Ελλάδα. Πάντως αντίθετα με την Ομόνοια, η πλατεία είναι ζωντανή με τουρίστες και περαστικούς Αθηναίους, λόγω προφανώς και της γειτνίασης με την Πλάκα, και το Ψυρρή.

    Η πλατεία Μοναστηρακίου είναι μικρή και δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνει μίνι-πάρκο όπου κόσμος θα κάθετε κάτω από τα πλατάνια και να τρώει υποβρύχιο.

    Συμφωνώ βέβαια ότι καλά θα ήταν να έφτιαχναν ορισμένα από τα κτήρια πάνω στην πλατεία καθως και το παλιό Τζαμί το οποίο είναι σε οικτρή κατάσταση. Ευτυχώς ήδη ένα από τα άσχημα κτήρια (μου φαίνεται είχε καεί τον Δεκέμβριο του 2008) είναι υπο ανακαίνιση.

  7. Μια χαρά είναι η Πλατεία Μοναστηρακίου κατ’ εμέ. Βρίσκω την ανάπλαση πετυχημένη, το ψηφιδωτό ταιριάζει απόλυτα με τα χρώματα και την ιστορία της περιοχής, σφύζει από κόσμο. Μακάρι η Ομόνοια να ‘χε την τύχη της.

    Το παρεμπόριο και οι κουρελούδες είναι εντελώς άλλου παπά Ευαγγέλιο!

  8. ΥΓ: Το μακράν χειρότερο όμως στο Μοναστηράκι είναι το πάρκινγκ μηχανών + πιάτσα ταξί επί της Ερμού (αμζί με το ρυπαρό κοντέινερ των σκουπιδιών) που την κόβει από του Ψυρρή και την Αθηνάς.
    Τη Β’ θέση αθλιότητας κατέχει η μπαϊρακταροποίηση πίσω από την Παντάνασσα μαζί με την αρχή της Μητροπόλεως και την πλ. Δημοπρατηρίου (που έχει πάψει να υφίσταται ως δημόσιος χώρος).

  9. πιστεύω πως αν ο κόσμος της ομονοιας -θεέ μου και μη χειροτερα να λέμε -μετακομίσει στο κολωνακι το κολωανακι θα γίνει ομονοια.άλλωστε το κολωνακι ένα αισχος είναι.στενά πεζοδρόμια αθλια πλατεια ,όταν βρέχει πλημμυρίζει η Κουμπάρη ,λες και δεν έχει αρκετό τσιμέντο η Αθήνα τσιμεντοσαν και την πλατεία,πρόβλημα σταυθμευσης ,εντονο κυκλοφοριακο χαος κλπ.αλλά έχει ωραίο κοσμο-παρακαλώ μην με περασετε για ψώνιο…
    κάτι άλλο, χαιρομαι που υπάρχουν ανθρωποι σαν τον Δημητρη Ρηγόπουλο και τον Δημήτρη Φύσσα που ενδιαφέρονται για αυτήν την πόλη.
    νομίζω πως πρέπει να οργανωθουμε ,απεργίες

    καταληψεις, διαδηλώσεις, καταστροφές, αχ ως πότε θα υπάρχει ο θεός της έλλάδας;

    γράφω λίγο προχειρα αλλά μολις γυρισα σπιτι μετα απο φοβερη ταλαιπωρία εξαιτίας της απεργιας στο μετρο.καλά το εχουν ιδιοκτησία;

    Πόσο να κοστίζει στην πόλη η απεργία τους.

    αν όπως αμερική τους κάνουμε μια αστικη αγωγή ζητώντας π.χ. 20 εκ.ευρώ θα τολμήσουν να επεργήσουν.
    και μην ακουσω για το συνταγματικο δικαιωμα στην απεργία

    υπάρχει και η αρχη της αναλογικοτητας και η καταχρηστικη άσκηση δικαωματος στο ελληνικό Συνταγμα

  10. Η συγκεκριμένη πλατεία, όπως και η κεντρική πλατεία της Πάτρας είναι κυριολεκτικά σαν προαύλια φυλακής. Κρίμα, αλλά όταν τα έργα γίνονται για να παίρνουν το 5% οι δήμαρχοι και κοινοτάρχες το αισθητικό σίγουρα δεν γίνει πχ 6%

  11. @κώστας δ.

    Σύμφωνώ για Κολωνάκι (είμαι συχνά εκεί), ιδιαίτερα για τη δημόσια υποδομή. Αντί να πεζοδρομοπύν την Πανεπιστημίου, κάτι που δε χρειάζεται κανείς, ας διαπλατύνουν εις βάρος των θέσεων στάθμευσης (κάτι που θα αποτρέψει και τους ΙΧδες) τα πεζοδρόμια σε δρόμους όπως η Σκουφά όπου υπάρχουν μαγαζιά και κυκλοφορούν και κονμτοστέκονται αρκετοί πεζοί.

    Όσο για τη πόλη και την αγάπη γι’ αυτήν: Για μένα το πιο ενθαρρυντικό μήνυμα των τελευταίων μηνών είναι τελικά το παρκάκι της Ναυαρίνου, που ούτε γκέτο πρεζάκηδων ούτε «αντιεξουσιαστών» δεν έγινε, αλλά το χρησιμοποιούν και το διαχειρίζονται λίγο-πολύ οι Εξαρχιώτες και με πολύ ωαράια αποτελέσματα μάλιστα (να και μια πράγματι πετυχημένη αισθητικά πλατεία…). Δείχνει ότι η κοινωνία των πολιτών αν θέλει λειτουργεί.
    Επίσης ενθαρρυντική είναι η πρωτοβουλία να κατακτήσουν ξανά οι κάτοικοι την Πλ. Εξαρχίων (δυστυχώς εις βάρος του έρμου τιυ Στρέφη).

  12. Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω ποιο είναι τώρα το πρόβλημα με το Μοναστηράκι. Καταλαβαίνω ότι είναι της μόδας να πυροβολούμε τις αθηναϊκές πλατείες, αλλά πραγματικά δεν βλέπω όλη αυτή την παρακμή στο Μοναστηράκι. Όσο για τις παράγκες κάτω από το τζαμί, έχει δίκιο ο Athensville, για να μην πω ότι ακόμα και στην καρδιά του Καθολικισμού, στην πλατεία Αγίου Πέτρου στη Ρώμη, ο δρόμος που οδηγεί εκεί (Viale Conciliazione δηλαδή Λεωφόρος Ομονοίας!!) είναι γεμάτος από μικροπωλητές με ψυχεδελικές Παναγίες και κιτς Εσταυρωμένους, και ο Πάπας δεν διαμαρτυρήθηκε ποτέ ούτε απωθούνται οι προσκυνητές-τουρίστες. Κανείς δεν αμφισβητεί τα μεγάλα προβλήματα της Αθήνας μού φαίνεται όμως ότι πάλι ανοίγουμε μέτωπο με λάθος εχθρό: δεν υπάρχει κανένας μα κανένας λόγος να γίνει η Αθήνα Ζυρίχη – οι (λίγοι-πολλοί) τουρίστες θα πάνε εκεί. Όσο για το παρέμποριο, πάλι θα συμφωνήσω με τον Athensville: άλλου παπά Ευαγγέλιο και σίγουρα δεν φταίει ο σχεδιασμός της πλατείας, που και πρωτότυπος είναι και ευχάριστος. Συμφωνώ με το θέμα των τραπεζοκαθισμάτων: δεν θα ενοχλούσαν καθόλου. Ως γνωστόν όμως στην Αθήνα είμαστε ή του ύψους ή του βάθους.

  13. Συμφωνώ με τον κύριο Βατόπουλο απόλυτα, απο την άλλη μεριά (αν θυμάμαι καλά) ο ιδιοκτήτης αυτού του blog Δ.Ρ. έγραψε διθύραμβους για την πλατεία Μοναστηρακίου, non?

  14. Το να σου αρέσει η πλατεία σχεδιαστικά/με αρχιτεκτονικούς όρους δεν σημαίνει ότι δεν επικροτείς το άρθρο που μιλάει για την εγκατάλειψή της. Ca va?

  15. 1) O αρχιτεκτονικός σχεδιασμός είναι ένα πράγμα, η χρήση του χώρου σε συγκεκριμένες κοινωνικές συνθήκες ένα άλλο. Η ίδια ακριβώς πλατεία / δρόμος / κτήριο /γειτονιά αποκτά εντελώς άλλο χαρακτήρα, ανάλογα με το ποιοί την χρησιμοποιούν / κατοικούν κλπ.
    Οι αρχιτέκτονες & πολεοδόμοι αρέσκονται να πιστεύουν ότι οι παρεμβάσεις τους καθορίζουν σχέσεις, χρήσεις κλπ. – κούνια που τους κούναγε: Η τσιμενταρισμένη & πηγμένη στις πολυκατοικίες γειτονιά που ‘ζησα τα πρώτα μου χρόνια είχε πολύ ανθρωπινότερες σχέσεις, εγγύτητα και συνάφεια, απ΄ότι το καταπράσινο κι όλο άπλα προάστειο όπου μετακομίσαμε μετά. Η (όποια) πανέμορφα (ή μίζερα) πεζοδρομημένη πλατεία ή δρόμος, μοιραία θα γίνει στέκι ζητιάνων, εξαρτημένων, εκδιδόμενων και παρανόμων σε μια πτωχευμένη και χτυπημένη απ΄την ανεργία και τη φτώχεια χώρα. Περιθώρια παρέμβασης της πολιτείας υπάρχουν (και δεν εννοώ face-control των θαμώνων!), αρκεί να θέλει και να μπορεί, δεν μπορεί όμως να ανατρέψει όμως ριζικά την κατάσταση που γεννά η γενικότερη πολιτική της.
    2) Οι αντιφατικές αντιδράσεις στο άρθρο αποκαλύπτουν ένα βασικό ερώτημα: ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΩΡΟ ΘΕΛΟΥΜΕ; – κι επίσης: ΤΙ ΕΝΝΟΟΥΜΕ ΩΣ «ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ» ΠΕΡΙΟΧΗ; Αν η «γραφικότητα» λ.χ. του γιουσουρούμ μας ενοχλεί ως «τριτοκοσμική», ας αναρωτηθούμε τι είδους τουρίστες περιμένουμε στην Αθήνα. Όποιος θα ‘θελε να ζει στη Βιέννη ή τη Ζυρίχη, ας μετακομίσει εκεί (δεν έχω τίποτα με τις εν λόγω πόλεις, απλά μ’ αρέσει να ζω στην Αθήνα…)
    Απ΄την άλλη, η χυδαία εμπορευματικοποίηση των αναξέλεγκτων τραπεζοκαθισμάτων (βλ. Γκάζι, Ψυρρή κλπ) σαφώς διώχνει κόσμο. Η δημιουργία «διασκεδασουπόλεων» οφείλεται στην κυριαρχία αεριτζήδικων μικροσυμφερόντων (αμφίβολης νομιμότητας) που υποτάσσουν Δημοτικούς & κρατικούς φορείς μέσω διαφθοράς και πολιτικάντικης εξαγοράς. Ένας δημόσιος χώρος ΠΑΡΑΔΟΜΕΝΟΣ στους ιδιοκτήτες μπαρ, κλαμπ & μεζεδοπωλείων (όπως γίνεται πια σε κάθε πλατεία και πεζόδρομο της Ελλάδας) και τις κοινων. σχέσεις διαφθείρει – υπονομεύει, και τους τουρίστες διώχνει. Κάποτε παραπονιόμασταν για το χάλι των πιο χυδαία τουριστικοποιημένων περιοχών. Σήμερα, αυτές βυθίστηκαν οριστικά (βλ. Φαληράκι, Λαγανάς κλπ.), ενώ ΟΛΗ η χώρα, κάθε πόλη & συνοικία, ακολουθεί το προ εικοσαετίας παράδειγμά τους.
    Συμπερασματικά: ούτε αποστείρωση, ούτε ασυδοσία, μόνο η μείξη των χρήσεων κι η αναίρεση των κοινων. αποκλεισμών κάνουν μια πόλη ευχάριστη και (όχι μόνο τουριστικά) ποθητή.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s