Πύργος Απόλλων, το καμάρι της Πανόρμου

Είναι αυτό που λέμε «δεν υπάρχει». Γιατί κυριολεκτικά δεν υπάρχει ψηλότερο κτίριο κατοικιών σε ολόκληρη την Ελλάδα. Για έναν φαν των ψηλών κτιρίων ο Πύργος Απόλλων (1973) ενσωματώνει όλες τις φαντασιώσεις. Πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω τι θα είχε πάθει η Αθήνα (θέλω να πω, κάτι χειρότερο απ’ όλα αυτά που έπαθε ούτως ή άλλως) αν η μεταπολίτευση είχε επιτρέψει ένα απολύτως ελεγχόμενο σχέδιο ανέγερσης πύργων αυτού του μεγέθους περιφερειακά του κέντρου με αντίστοιχες προβλέψεις για χώρους πρασίνου. Ο Πύργος Απόλλων έχει ύψος 80 μέτρα, 23 λιγότερα από τον Πύργο Αθηνών, το ψηλότερο κτίριο στην Αθήνα. Έχει 25 ορόφους και θα τον βρείτε στο 64 της οδού Λουϊζης Ριανκούρ.

ΥΓ. Αν πάρει το μάτι σας κάποια αγγελία μην το κρατήσετε για τον εαυτό σας.

Advertisements

14 responses to “Πύργος Απόλλων, το καμάρι της Πανόρμου

  1. Θυμίζει τα council estates της Βρετανίας αλλα στο ελληνικοτερο! Σαν μια 25όροφη βερσιόν κλασικής πολυκατοικίας.

  2. Καθόλου δε μου αρέσει.. τυχαίνει να περνάω συχνά από εκεί..και προσπαθώ απλά να μη το βλέπω (δύσκολο, οκ προσπαθώ)..

  3. Σε αντιθεση με τον «Πυργο Αθηνων» και το «Ατρινα» που στην εποχη τους ηταν πραγματικα ευρωπαϊκου επιπεδου,ο Πυργος του Απολλωνα ειναι απλα μια μεγαλη πολυκατοικια.Μεσα στη μοναδικοτητα του δεν με ενοχλει, αλλα μαλλον καλυτερα που αποφυγαμε αυτο το μοντελο κατοικιων .Παντως αξιζει μια καλη ανακαινιση.

  4. Πανόρμου, αριστερό πεζοδρόμιο, αρχή προς Αλεξάνδρας και λίγο πριν το μετρό, στη στάση του λεωφορείου στο σχολείο. Αγγελίες για ενοικίαση ή πώληση, δεν θυμάμαι, γράφουν ‘πύργος Απόλλων’.

  5. Δε συμφωνώ μαζί σας, εμένα μου αρέσει πάρα πολύ το συγκεκριμένο, όπως και το αντίστοιχης αυστηρής μίνιμαλ αισθητικής κτήριο της Allianz στο γεροκομείο και ο «ουρανοξύστης» του Χολαργού (στην Αετιδέων). Και πολύ ζήλεψα κατά καιρούς τους κατοίκους των πάνω ορόφων, ειδικά της νότιας πλευράς.
    Παρ’ όλα αυτά πιστεύω ότι μια γενικευμένη δόμηση με κατοικίες αυτού του τύπου θα ήταν καταστροφική (κοινωνικά).

  6. Αυτή η πολυκατοικία πρέπει να είναι η φρίκη του διαχειριστή…

  7. Ένας πύργος μόνος του είναι ενδιαφέρων ή και «γραφικός», ως γενικευμένο σύστημα δόμησης όμως, είναι εφιαλτικό. Μπορεί να φαντάζουν εντυπωσιακοί, με πράσινο ανάμεσά τους κλπ., όμως χαλάν εντελώς την κλίμακα της πόλης, οι αποστάσεις μοιάζουν ατελείωτες και νοιώθεις ανασφαλής, καθώς δεν υπάρχει η συνεχής παρουσία ανθρώπων, καταστημάτων, οχημάτων που εξασφαλίζει το συνεχές σύστημα δόμησης. Οι πόλεις με ουρανοξύστες φάνταζαν ιδανικό σχέδιο για το μέλλον το ’30 ή το ’60, όπου εφαρμόστηκε όμως (και μιλάω για εφαρμογές ποιότητας, όχι τριτοκοσμικές πολυκατοικίες 30 ορόφων – βλ. Σάο Πάολο) το αποτέλεσμα αποδείχτηκε απογοητευτικό, η κλίμακα απάνθρωπη και ο Κενός Χώρος αντί να ξεκουράζει, μάλλον φοβίζει.
    (για το θέμα βλ. και «Η Αρχιτεκτονική της Ευτυχίας» του Αλαίν ντε Μποττόν )

  8. Ένα διαμερισματάκι στους πάνω-πάνω ορόφους δεν θα με χάλαγε καθόλου! Είναι και δίπλα στο μετρό, τι άλλο θέλει κανείς!

  9. Super είναι ο πύργος Απολλων. Στο τελευταίο όροφο έχει και πισίνα. Κάποτε ήταν εστιατόριο αλλά τώρα νομίζω ότι ανήκουν οι 2 τελευταίοι όροφοι σε εταιρεία. Πρόκεται για πολύ οργανωμένο κτήριο, από κάθε άποψη. Στον σεισμό όλα λειτούργησαν τέλεια. Το κόστος από ότι ξέρω όμως είναι μεγάλο, τόσο σε νοίκι όσο και σε κοινόχρηστα.

  10. Μπράβο, Δημήτρη Α.
    Όποιος έχει ζήσει σε πόλεις με τέτοιες συνοικίες γνωρίζει ότι εκτός από ελάχιστες περιπτώσεις είναι μια εφιαλτική και παταγώδης αποτυχία. Και δε μιλάμε φυσικά για τη Νέα Υόρκη, αλλά για τη Ζώνη του Παρισιού λ.χ.
    Η Αθήνα είναι πολύ τυχερή που γλίτωσε από αυτά και έχει εργατικές με ανθρώπινες συνήθως διαστάσεις, κι ας φαντάζουν σήμερα κάπως πτωχοπροδρομικές.

  11. Δεν θα πω ότι είναι απο τα πιο άσχημα κτήρια. Υπάρχουν και άλλα, χειρότερα. Αρχιτεκτονικά είναι αρκετά συνεπές με τις τότε ιδέες και τάσεις.
    Εμένα πάντως σχεδόν με φοβίζει.. Δεν ξέρω πως θα μπορούσα να εκλογικεύσω το συναίσθημα να είμαι «συσκευασμένη» μέσα σε ένα σιδηρομπετονένιο θωρηκτο μαζί με πόσες εκατοντάδες άλλες κόσμου. Μπορεί μεν η ουσία της αστικής ζωής να είναι η εγγύτητα (με τον πλησίον, με τις υποδομές κλπ) αλλά πιστεύω πως κάτι τέτοια κτίσματα μεγάλης κλίμακας που – θεωρητικά – εξυμνούν τον αστικό τρόπο ζωής, ίσως είναι και η καταδίκη του. Σε πολλά μέρη της Ευρώπης (αντίθετα απο το δικό μας στην Ριανκούρ) τα βλέπουμε πολλές φορές να περιθωριοποιούνται – ακόμα να γίνονται και γκέτο (βλέπε Riverside Plaza, Minneapolis).. Ολα αυτά παρότι αρκετές φορές υπάρχουν εκτάσεις πρασίνου προς ένα δήθεν θετικό ισοζύγιο. Είναι ίσως όπως το λέει ο Δημήτρης Α.
    Κλίμακα απάνθρωπη. Κλείνοντας κάτι που είχα διαβάσει κάποτε.. και μου άρεσε: «Ο άνθρωπος φτιάχτηκε για να πατά στο χώμα και να νοιώθει της δονήσεις μιας ζωντανής γης στα πόδια του. Μόνο τα πουλιά μπορούν να ζουν στους ουρανούς» Λατρεύω το χώμα και τα σάπια φύλλα του φθινοπώρου που πατώ καθε μέρα βγαίνοντας στην πόρτα μου! 🙂

  12. Το προβλημα στην αθήνα είναι ότι με τις 7-8 οροφες πολυκατοικίες σε δρόμους με πλάτος 5 μέτρων ήδη είμαστε εκτός ανθρώπινης κλίμακας με άγνωστες μελλοντικές επιπτώσεις για τους ανθρώπους που θα ζούνε και θα μεγαλώνουν στους δρόμους/πηγάδια.

    Το μέτρο των 4, 5 το πολύ ορόφων έχει χαθεί τελείως. Προσωπικά θα προτιμούσα μια θάλασσα από 4-5οροφοφες πολυκατοικίες και πολύ λίγα πραγματικά ψηλά κτήρια. Αυτή την στιγμή βιώνουμε την θάλλασα των 8 οροφων παντού, απείρως περισσότερο τσιμεντοποίηση σε σχεση με το ενναλακτικό.

  13. Θα αφήσω στο πλάι τις (εν γένει ορθές) απόψεις περί της κοινωνικής και ανθρωπιστικής πλευράς ενός πύργου.

    Στη προκείμενη, ο πύργος Απόλλων είναι πέραν από άσχημος, χαρακτηριστικός ενός τραγικού και αλαζονικού αρχιτεκτονικού ρεύματος και νοοτροπίας της εποχής που κατασκευάστηκε κατά την άποψή μου, όπως και πολλά άλλα σύγχρονα με αυτόν κτήρια.

    Ανεξαρτήτως αρχιτεκτονικής ή αισθητικής πλευράς όμως, το βασικό πρόβλημα — και ο βασικός λόγος για τον οποίο δε νομίζω πως θα ήταν καλή ιδέα η ευρεία αδειοδότηση τέτοιων κτηρίων εν γένει — είναι πως δεν περιτριγυρίζεται από τουλάχιστον αντίστοιχη έκταση ανοιχτού χώρου, κατά προτίμηση χώρου πρασίνου, που θα έκανε ευκολότερη την ενσωμάτωσή του στο αστικό τοπίο. Αποτελεί μια γραφική υπερμεγέθη πολυκατοικία, χωρίς να ενσωματώνει χαρακτηριστικά που θα τον μεταμόρφωναν σε κάτι σαφώς πιο ολοκληρωμένο κοινωνικά.

    Πριν από κάμποσο καιρό, φίλοι που επισκέπτονταν την Ελλάδα μου έλεγαν πως στην Ευρώπη (και συγκεκριμένα τη Γαλλία όπου κατοικούν) νεοδόμητα κτήρια μεγέθους μιας τυπικής σύγχρονης ελληνικής πολυκατοικίας (5-6 ορόφους) προϋποθέτουν τουλάχιστον δυο φορές μεγαλύτερο οικόπεδο από αυτό που φαίνεται να απαιτείται στην Ελλάδα, κάτι που οδηγεί σε σαφώς μεγαλύτερους ανοιχτούς/πράσινους χώρους γύρω από το κτήριο.

    Με δεδομένο το χαμηλό ποσοστό εφαρμογής των νόμων στη χώρα μας, υψηλότερα κτήρια (έστω ομορφότερα και λειτουργικότερα από την υπερφυσική πολυκατοικία των 70ς που αποτελεί ο πύργος Απόλλων) μάλλον θα έβλαπταν περισσότερο απ’ότι θα βοηθούσαν τη πόλη, ακριβώς επειδή ακόμη κι αν η όποια ρύθμιση μεριμνούσε και για αντίστοιχους χώρους πρασίνου, τελικώς τα κτήρια μάλλον θα κατασκευάζονταν (και αργότερα θα παρήκμαζαν) ενώ τα πάρκα/πλατείες/κήποι θα έμεναν μόνον στα σχέδια των πολεοδόμων και των νομοθετών. Με δεδομένη την σημερινή Αθήνα, θαρρώ πως απαιτείται νομοθετική ρύθμιση (και επιβολή) σαφώς μεγαλύτερων ανοιχτών χώρων, αυξημένου ελάχιστου ποσοστού πρασίνου κλπ, σε κάθε νέα οικοδομή κάτι που παρ’ότι σαφώς ζημιογόνο βραχυπρόθεσμα για τους εργολάβους, τους ιδιοκτήτες γής — ίσως της οικονομίας εν γένει — θα δημιουργούσε ένα εντελώς διαφορετικό και σαφώς βιωσιμότερο τοπίο από αυτό της Αθήνας σήμερα. Τότε ίσως να μπορούσαμε πολύ ευκολότερα να μιλήσουμε για κάποιον μικρό αριθμό πύργων και ουρανοξυστών, κυρίως για εμπορικά γραφεία.

    Κλείνωντας να σημειώσω πως απόδειξη της ανεξέλεγκτης ανοικοδόμησης που λαμβάνει χώρα στην Ελλάδα ακόμη και σήμερα, εποχή με σαφώς ουσιαστικότερη κατανόηση της πόλης και — θεωρητικά — ρύθμιση συντελεστών δόμησης κλπ. σε σχέση με τέσσερις δεκαετίες πριν, αποτελούν τα Μεσόγεια, περιοχές με τεράστια ανοικοδόμηση, δίχως ρυμοτομία, δίχως σχέδιο πόλης, όπου νεοδόμητες πολυκατοικίες μοιάζουν με σπιρτόκουτα, δίχως κανέναν ανοιχτό χώρο ή κήπο δημιουργώντας μια θλιβερή εικόνα που μέχρι πρόσφατα πιστεύαμε πως ανήκε στο παρελθόν.

  14. Συγκρίνετε μια φαντασιακή κόλαση με ένα υπαρκτό εφιάλτη. Και όχι μόνο αυτό αλλά πολλοί φίλοι εδώ πέρα φέρνουν τα χειρότερα παραδείγματα που μπορούν αποσιωπώντας τα καλύτερα.

    Και τούτο διότι αν εσάς σας φταίει ένας πύργος (που συγκρινόμενος με άλλους και μέσα στην Αθήνα όπως το συγκρότημα «Δίφρος» του Τομπάζη στην Αγία Βαρβάρα Ψυχικού ή άλλους δεν είναι και ότι καλύτερο), εμένα μου φταίνε οι χιλιάδες ΕΦΙΑΛΤΙΚΕΣ πολυκατοικίες στο περίκεντρο της Αθήνας.

    Σας διαφεύγει επίσης το ότι το ύψος των κτιρίων δεν παίζει και μεγάλο ρόλο στην ποιότητα ζωής όπως αποδεικνύεται και στους πίνακες κατάταξης της ποιότητας ζωής όπου η «ανθρώπινη» Αθήνα έρχεται πάντα ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ενώ άλλες πόλεις —-> http://livingingreece.gr/2009/04/30/athens-greece-quality-living/ με σαφώς πιό ψηλά κτίρια από την Αθήνα έρχονται σταυθερά στις πρώτες θέσεις της κατάταξης. Διότι βέβαια, θεωρώ ότι πλέον φτάνει κάποιος στα όρια της παραπληροφόρησης και της ανηθικότητας όταν αποσιωπά το γεγονός ότι εκτός από τις υποβαθμισμένες συνοικίες του Λονδίνου και τα cites dortoires του Παρισιού, υπάρχουν παραδείγματα εκπληκτικών αναπτύξεων και με ψηλά κτίρια μέσα τους.

    Αλλά βέβαια, για αυτά δε λέμε τίποτα διότι είτε δεν (θέλουμε να) τα ξέρουμε, είτε και εάν τα ξέρουμε το αποσιωπούμε διότι δεν μας συμφέρει και δεν συνάδει με την κοινωνικόπολιτική θεώρηση που θα θέλαμε να επιβάλλουμε στην υπόλοιπη Ελλάδα, άσχετα αν μας έχει κάνει τόσο κακό ως τώρα.

    Υπάρχουν και αλλού πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια.

    http://www.emporis.info/en/il/im/?id=142670

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s