Info center στην Διονυσίου Αρεοπαγίτου

Ελειπε, έλειπε πολύ το Πληροφοριακό Κέντρο που κατασκευάζεται αθόρυβα από την Ενοποίηση Αρχαιολογικών Χώρων Αθήνας σε μια εσοχή της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, ανάμεσα στις οδούς Θρασύλλου και Βύρωνος, στην είσοδο της Πλάκας, απέναντι από το Μουσείο της Ακρόπολης. Ενα χαμηλόφωνο κτίσμα σε ανάμνηση των λαϊκών σπιτιών της παλιάς Αθήνας για να εξυπηρετήσει τους χιλιάδες μεμονωμένους επισκέπτες της πρωτεύουσας που στέκονται αβοήθητοι στην έξοδο του μετρό χωρίς να υπάρχει κάποιος να τους προσανατολίσει στην άτυπη πύλη του αρχαιολογικού πάρκου της πόλης.

Αυτή ακριβώς είναι η επιδίωξη των ανθρώπων της ΕΑΧΑ, μας το επιβεβαιώνει η διευθύντρια της εταιρείας κ. Ντόρα Γαλάνη, να λειτουργήσει το Πληροφοριακό Κέντρο σαν «πύλη εισόδου» στην καρδιά της αρχαίας, της ρωμαϊκής και της βυζαντινής Αθήνας. Η ίδια έχει καταστεί προσωπικά αποδέκτης παραπόνων από ξένους τουρίστες, οι οποίοι της είχαν επισημάνει το έλλειμμα ενημέρωσης για όσους τουρίστες δεν επισκέπτονται την Αθήνα οργανωμένα. Το Κέντρο, εφοδιασμένο με το κατάλληλο υλικό, θα τους προσανατολίζει στην περιοχή που εκτός από το Μουσείο της Ακρόπολης περιλαμβάνει έξι από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της Αθήνας και τις πιο ιστορικές γειτονιές της (Πλάκα, Θησείο, Ψυρρή κ.λπ.). Με λίγα λόγια, ένα πλήρες info center, το οποίο ανάμεσα σε άλλα θα διαθέτει πωλητήριο αντιγράφων και αναμνηστικών, μικρή αίθουσα παρακολούθησης βίντεο ή ψηφιακών αναπαραστάσεων και χώρους υγιεινής.

Η αναγκαιότητα ύπαρξης μιας αντίστοιχης υποδομής είχε επισημανθεί ήδη από την πρώτη προμελέτη για την πεζοδρόμηση της Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Στις μελέτες εκείνης της εποχής προβλεπόταν ένα μικρό περίπτερο σε θέση παραπλήσια με τη σημερινή. Η απαλλοτρίωση του συγκεκριμένου οικοπέδου, έκτασης 430 τ.μ., απελευθέρωσε τους μελετητές (το γραφείο Πλειάς – Δ. Διαμαντόπουλος και Συνεργάτες) οι οποίοι πρότειναν μια λιτή κατασκευή σε σχήμα Π με τους στεγασμένους χώρους να αναπτύσσονται σε χαμηλές πτέρυγες γύρω από ένα αίθριο σε επαφή με τα πίσω και πλάγια όρια του οικοπέδου. Αυτή η εσωτερική αυλή με την ελιά, τα σκίαστρα, τα καθιστικά, την κρήνη και τα γλυπτά αντίγραφα προσφέρεται σαν ένας ευχάριστος, γαλήνιος, ενδιάμεσος υπαίθριος τόπος υποδοχής των επισκεπτών του Κέντρου ημιδημόσιου χαρακτήρα. Τα υλικά της κατασκευής, από το εμφανές σκυρόδεμα και το σίδερο (στην κεκλιμένη στέγη και στα σκίαστρα) μέχρι το ξύλο και το γυαλί, αναπαράγουν τον οικείο πλουραλισμό της διαμόρφωσης του πεζόδρομου. Η κεκλιμένη στέγη δημιουργεί ένα άνοιγμα στην οροφή που δίνει την αίσθηση της εγγύτητας με τον Ιερό Βράχο.

Το έργο θα ολοκληρωθεί τους επόμενους μήνες χωρίς να γνωρίζουμε ακόμα ποιος φορέας του υπουργείου Πολιτισμού θα αναλάβει τη διαχείριση του Κέντρου.

(αναδημοσίευση απο ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 4/12/2009).

Advertisements

5 responses to “Info center στην Διονυσίου Αρεοπαγίτου

  1. Ωραίο είναι και ή απτή απόδειξη ότι δεν χρειάζεται να μαϊμουδίζει κανείς με το νεοκλασικό ή το «ανώνυμο» λαϊκό για να κάνει μιαν έγκυρη αρχιτεκτονική πρόταση για την Πλάκα και παρόμοιες περιοχές (πολύ σε αντίθεση με την αξιοπρεπέστατη πολυκατοικία του 60 απέναντι που την μετέτρεψαν σε νεοκλασίκό-μαϊμου που θυμίζει Άνατολικό Βερολίνο το 80).
    Μπράβο στον Διαμαντόπουλο και τους συνεργάτες του!

  2. Συμφωνώ ότι είναι πολύ ωραίο το πληροφοριακό κέντρο, ιδίως επειδή είναι απέναντι από το επίσης μοντέρνο Μουσείο της Ακρόπολης και επειδή η μικρή του κλίμακα δεν ενοχλεί την Πλάκα.

    Αλλά μακάρι οι Έλληνες αρχιτέκτονες να είχαν ΛΙΓΟΤΕΡΑ κολήματα εναντίων της νεοκλασσικης αρχιτεκτονικής και να κτιζόντουσταν περισσότερα τέτοια (ακόμα καλύτερα ανακατασκευές κατεδαφισθέντων) σε περιοχές του κέντρου που διατηρούν ακόμα την νεοκλασσική τους αύρα.

    Αντιθέτως, στην Αθήνα βλέπουμε μόνο πολυκατοικίες τούρτες απο την μία και οπισθοδρομικό μοντερνισμό από την άλλη με ελάχιστες εξαιρέσεις πραγματικά όμορφης και σύγχρονης αρχιτεκτονικής και με ακόμα λιγότερες (μηδέν ίσως) προσπάθειες να ξανακτιστούν αυθεντικά νεοκλασσικά εκεί που έχει λογική για την γειτονιά και την χρήση τους.

    Για το κτήριο απέναντι από το Πληροφοριακό Κέντρο έχεις δίκιο ότι είναι λίγο τούρτα και κιτς αν και δεν θυμάμαι πως ήταν πριν την ανακατασκευή του. Πάντος να πω το κρίμα μου δεν είναι από τα χειρότερα παραδείγματα του είδους και τουλάχιστον καθότι είναι φρεσκοβαμένο κτλ αναβαθμίζει τον χώρο. Μακάρι να βάψουν και τις υπόλοιπες πολυκατοικίες της Μακρυγιάννη που έχουν τα χάλια τους.

  3. Καλή ήταν η πολυκατοικία πριν, αξιοπρεπέστατη.

    Κατά τα άλλα επιτρέψτε μου να διαφωνήσω: Μακριά από μας οι μαϊμούδες (άλλωστε δεν υπάρχει πλέον ο «αυθεντικός νεοκλασικισμός»).

    Ευτυχώς χτίζονται πάλι καλές, σύγχρονες πολυκατοικίες, ακόμη και ανώνυμες, και παρήλθε η εποχή με τα αετωματάκια και τα καγγελάγια με τους γρύπες (και με τη λαϊκή-παραδοσιακή νότα στο ισόγειο με πέτρινη επένδυση και μαρμάρινη βρυσούλα), πλην πολύ λαϊκών συνοικιών.

    Αυτό που θά έπρεπε όντως να γίνει, είναι η ανακαίνηση ολόκληρων συνόλων νεοκλασικών, όπως λ.χ. στην Ερμού, στο ύψος της Πλ. Αβησσυνίας. Επίσης θα χαρώ να δω περισσότερα νεοκλασικά να ανακαινίζονατι εξολοκλήρου και όχι μόνο οι φάτσες τους (εν είδει ταχίχευσης). Είναι ωραιότατα συχνά τα εσωτερικά τους, και μη μου πείτε ότι δεν είναι λειτουργικά με τις σημερινές ανάγκες, γιατί έξω πως μπορούν και στεγάζονται σε αντίστοιχα κτήρια εταιρίες (για κατοίκους δυστυχώς δε μιλαμε καν). Απλά είναι μια ευκολία για τους κατασκευαστές η λύση της εσωτερικής κατεδάφισης-ανακατασκευής.

  4. Εγώ διαφωνώ. Η πολυκατοικία απέναντι είναι εξαιρετικό παράδειγμα του κλασσικίζοντα μοντερνισμού και δένει αψογα με το ιστορικό κέντρο. Τόσο το μουσείο, όσο και αυτο το info center με το «εμφανές beton» και το μοντέρνο στυλ θα ταίριαζε σε ένα industrial προάστιο. Στο απόλυτο ιστορικό κέντρο, δεν πρέπει να κάνουμε ο,τι αρχιτεκτονικό πειραμα μας έρθει στο μυαλό…Αυτό είναι το προβλημα μας

  5. Η κάθε εποχή πρέπει να χτίζει τα δικά της, πιστεύω. Αλλιώς δεν θα είχαμε ούτε νεοκλασικά (εισαγόμενα είναι κι αυτά, να μην ξεχνιόμαστε).
    Άλλωστε, η αντίληψη του κτηρίου ως πρόσοψη και όχι ως οργανισμού (και σε αυτό το επίπεδο σας βλέπω να κινείσετε και οι δύο) είναι το μεγάλο προπατορικό αμάρτημα της ευρωπαίκής αρχιτεκτονικής ήδη άπό την εποχή της Αναγέννησης. Αλλά αυτό βέβαια είναι αλλουνού παπά Ευαγγέλιο…

    ΥΓ1: Για ποια industrial προάστια μιλάμε σε μια πόλη χωρίς βιομηχανίες;
    ΥΓ2: Δεν υπάρχει «κλασικίζον μοντερνισμός», είναι σιδηρόξυλο (για τους λόγους που προανέφερα).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s