Σώζεται τελικά;

Είναι η αγαπημένη μου μεσοπολεμική πολυκατοικία στο κέντρο της Αθήνας. Παπαδιαμαντοπούλου και Αιγινήτου, γωνία. Τα χρώματα, οι εξώστες, τα παραθυρόφυλλα, η επιβλητική του θέση. Όπως έλεγε και η Ντάιαν Γουίστ στη «Χάννα και οι αδελφές της» του Γούντι Άλλεν με αυτό το κτίριο «σου έρχεται να θέλεις να βάλεις τις πυτζάμες σου». Τον περασμένο χειμώνα κινδύνευσε σοβαρά με κατεδάφιση. Υπήρξε κινητοποίηση από τη Monumenta και μεμονωμένους Αθηναίους αλλά η υπόθεση φαινόταν ξεγραμμένη.  Ένα, σχεδόν, χρόνο μετά η πολυκατοικία που χτίστηκε το 1931  από τον αρχιτέκτονα Ξενοφώντα Αγγελίδη είναι ακόμα στη θέση της.

Advertisements

12 responses to “Σώζεται τελικά;

  1. Αν και δεν έχει ακριβώς σχέση με το συγκεκριμένο κτήριο, αφορά ένα άλλο πολύ σημαντικό (κατά λάθος το ανάρτησα στο about):

    Κινδυνεύει ένα από τα σημαντικότερα κτήρια της δεκαετίας του 60 στην Αθήνα!

    Μιλάμε για το κτήριο Δοξιάδη στο Λυκαβηττό, όπου ήδη έχουν μπει τα κομπρεσέρ για να το μετατρέψουν σε πολυτελείς κατοικίες. Αν αυτό γινόταν σε κάποιο από τα άπειρα αδιάφορα κτήρια εκείνης της εποχής, χαλάλι. Αλλά του Δοξιάδη;
    Το Κεντρικό Συμβούλιο Νεοτέρων Μνημείων πάντως σφυρίζει αδιάφορα (και έδωσε, απ’ ότι έμαθα, την σχετική άδεια). Στο τέλος μας βέλπω να διαβάζουμε για άλλη μια φορά επικήδειους για την νεότερη αρχιτεκτονική μας κληρονομιά…

    Για τα σχέδια επισκεφτείτε: http://www.divercityarchitects.com/projects_gr.html

  2. Δημήτρη, είναι και η δική μου αγαπημένη πολυκατοικία. Πολλές φορές περπατώ από το κέντρο μέχρι τα Ιλίσια για να την χαζέψω και μόνο. Ένας φίλος μου όμως είδε να κατεβάζουν διάφορα αντικείμενα πριν μερικούς μήνες. Επίσης τα γραφεία στο ισόγειο έκλεισαν, ενώ λειτουργούσαν αρκετό καιρό μετά την απομάκρυνση των κατοίκων. Επίσης το γεγονός ότι εδώ και 2 χρόνια περίπου τα παράθυρα παραμένουν ανοικτά προκαλεί τεράστια φθορά στο εσωτερικό. Πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω τι πρόβλημα υπάρχει με αυτό το κτήριο!?!

    Ιφιμέδεια, που ξέρεις ότι θα σωθει?

  3. Και εγώ έχω αναστολές και αμφιβολίες για την μετατροπή των γραφείων Δοξιάδη αλλά από την άλλη σκέφτομαι ότι από το να κατεδαφιστεί είναι καλύτερο να μετατραπεί από ένα γραφείο που δείχνει τουλάχιστον ενδιαφέροντα στοιχεία σε άλλα κτήρια. Ειδάλλως το κτήριο δεν θα έβρισκε χρήση και θα μάραζε.

  4. Δημήτρη, δεν ξέρω, αν αυτό είναι επαρκές επιχείρημα. Με αυτήν τη λογική γκρεμίστηκαν και αλλοιώθηκαν πολλά σημαντικά κτήρια στο παρελθόν. Δε λέω, ενδιαφέρουσα είναι η πρόταση, αλλά όχι στου Δοξιάδη. Ας διατηρούσαν τουλάχιστον το εξωτερικό και το αίθριο. Στο κάτω κάτω αποτέλεσε σκηνικό της ταινίας του Signs & Wonders Jonathan Nossiter με την Charlotte Rampling…

  5. Αγαπητέ μου asot,

    επικαλούμαι το απόρρητο των καλά πληροφορημένων πηγών μου.

  6. Εγώ συμφωνώ μαζί σου. Είμαι κατά της μετατροπής του και λυπάμαι που δεν έχει μεριμνηθεί η προστασία του. Το ξέρω ότι έπρεπε να διατηρηθεί η πρόσοψή του.

  7. Είμαι υπέρ της μετατροπής. Δεν μπορεί να γίνει το κάθε κτήριο μουσείο. Η μετατροπή φαίνεται ιδιαίτερα καλαίσθητη και διατηρεί σε μεγάλο βαθμό την αρχιτεκτονική του Δοξιάδη.

    Γιατι σε αυτή την χώρα, μόνο όταν πάει κάτι (καλό) να γίνει φωνάζουμε; Όσο ήταν εγκατατελημένο και μάραζε κανείς δεν ασχολιούταν. Το ίδιο και με τον Βοτανικό και τόσα άλλα παραδείγματα. Είμαστε τρομερά συντηριτικοί – να μην αλλάξει τίποτα. Το οποίο δεν είναι αναγκαστικά κακό αλλά η πλάκα είναι ότι παιρνίομαστε όλοι για μεγάλοι προοδευτικοί…

  8. Το πρόβλημα είναι ότι δεν είναι όποιο-όποιο το κτήριο. Και σε μια τέτοια περίπτωση δεν κάνουμε ό,τι μας αρέσει. Μιλάμε για μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς του τόπου. Κανείς άλλωστε πιστέυω δεν είχε αντίρρηση με την μετατροπή του ΜΤΣ σε Άττικα, όπως έγινε (ε, καλά, το Ζόναρς συζητιέται…). Ή, ακόμη, με την επέκταση του Χίλτον.

    Και θα παρακαλούσα να μη βάζετε αγνώστους σε βολικά συρτάρια.

    Όσο για τον Βοτανικό: Αυτό που χρειάζεται επειγόντως η Αθήνα είναι πράσινο και κοινόχρηστοι, ανοιχτοί χώροι, όχι εμπορικά κέντρα-μεγαθήρια που τραβάνε χιλιάδες ιχ («πως να μεταφέρουμε τα ψώνια; Με το μετρό;!»). Το γήπεδο φυσικά ας γίνει.

  9. Συγχαρητήρια σε όλους μας, γκρεμίστηκε ουσιαστικά το Δοξιάδη (εκτός κι αν θεωρούμε «διατήρηση σε μεγάλο βαθμό» τη διατήρηση του σκελετού). Ιδιαίτερη μνεία αξίζει βέβαια να γίνει στο ΚΣΝΜ, όπου μόνο τα νεοκλασικά φαίνεται να θεωρούνται άξια διατήρησης (ή μάλλον οι φάτσες τους, ασχέτως ποιότητας).

  10. Επανέρχομαι εν συντομία στου Δοξιάδη: Επιτέλους υπήρξε αντίδραση, αν και αργά (έχει ήδη αλλοιωθεί σημαντικά):
    http://www.monumenta.org/article.php?perm=1&IssueID=4&lang=gr&CategoryID=23&ArticleID=417

  11. Αν και φαίνεται να έχει εκπνεύσει αυτό το thread, ορίστε άλλα δύο: http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=107436

    http://monumenta.gr/article.php?IssueID=4&perm=1&ArticleID=419&CategoryID=19&lang=gr

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s