Πως τον λεν’, πως τον λέν’ τον ποταμό…

Η οδός Καλλιρόης αγνώριστη.

Η οδός Καλλιρόης αγνώριστη.

Σήμερα που το εργοστάσιο Φιξ είναι στην επικαιρότητα είπαμε να «ξεθάψουμε» αυτήν την συναρπαστική φωτογραφία από την οδό Καλλιρόης, πριν «καλυφθεί» (μπαζωθεί, με το συμπάθειο) η κοίτη του ποταμού Ιλισσού κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’60. Το ποτάμι έρεε κανονικά όπως και στην αρχαιότητα. Το Φιξ διακρίνεται στα δεξιά ενώ το τοπίο, τουλάχιστον σε πρώτο πλάνο, παραπέμπει σε κάποια νυσταλέα πολίχνη. Αριστερά, βλέπει κανείς την οικιστική εξέλιξη παραδοσιακών μικροαστικών συνοικιών της Αθήνας όπως η (ξεχασμένη, πια) Γαργαρέττα και ο Νέος Κόσμος.

Advertisements

6 responses to “Πως τον λεν’, πως τον λέν’ τον ποταμό…

  1. Ειδικά σε αυτό το κομμάτι θα μπορούσε να εμφανισθεί το ποτάμι όπως ο Ηριδανός στο Μοναστηράκι.

  2. Στο βάθος φαίνεται ο Αγ. Παντελεήμων, αν δεν κάνω λάθος, ενώ μπροστά-μπροστά είναι η διασταύρωση με Λεμπέση και αμέσως μετά με Βούρβαχη.

  3. Το μαγαζί στή γωνία Βούρβαχη και Καλλιρρόης , το κοντό, ήταν του μπαμπά μου.Η ταβέρνα τα γιουβετσάκια .Δίπλα είναι η παλιά τράπεζα Εργασίας σημερινή ΕUROBANK- που έγινε το γνωστό ριφιφί.
    To χειμώνα το ποτάμι φούσκωνε με λασπόνερα και απο τη γέφυρα περνούσαμε να πάμε στο 93ο δημοτικό σχολείο πίσω απο την Καλλιρρόης με τρόμο οτι θα πέσουμε μέσα.Η Βούρβαχη ήταν διπλής κατεύθυνσης τότε το 1965.Χάρηκα πολύ όταν είδα την φωτογραφία γιατί δεν είχα τότε φωτογραφική μηχανή και δεν έχω ούτε μία φωτο της γειτονιάς

  4. Πήγαινα σχολείο στο 93ο μέχρι που το κατέλαβαν οι Άγγλοι και οι Νεοζηλανδοί στη Μάχη της Αθήνας.
    Η τάξη μου μετακόμισε στο σπίτι μας στην οδό Φωτομάρα και Ιγγλέση. Μάθημα μας έκανε ο οαδελφός του πατέρα μου Χαρίλαος Καββαθάς. Η «τάξη» στεγάζονταν σε ένα απ’ τα δωμάτια του επάνω ορόφου του σπιτιού μας που, ο ένας τοίχος έλλειπε από βολή εγγλέζικου τανκ!
    Δυό μέρες το σπίτι το έπερνε ο ΕΛΑΣ και από τη ταράτσα μας χτυπούσε το Σύνταγμα Χωροφυλακής μακρυγιάννη, μετά το καταλάμβαναν οι Άγγλοι.

    Μετά την απελευθέρωση η οικογλενεια (3) πηγαίναμε στα «Γιουβετσάκια» όπως και στις άλλες ταβέρνες που υπήρχαν μετά την Αναπαύσεως προς το Καλλιμάρμαρο.
    Θυμάμαι τον Ιλισσό, τις γέφυρες με τα μαρμάρινα προστατευτικά «κάγκελα» και βέβαια το 930… Πέτρινα χρόνια, αθώα – για τα παιδιά….

  5. Σας ευχαριστώ για το σχόλιο, αναστήσατε μια ολόκληρη εποχή. Και (καθόλου) συμπτωματικά στην ίδια γειτονιά γεννήθηκε (το 1927) και μεγάλωσε και ο πατέρας μου.

  6. Έχετε κάποια φωτογραφία της Αγίας Φωτεινής από την δεκαετία του 40;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s