Άλσος Ριζάρη: Μια διδακτική ιστορία

Τέλη δεκαετίας '60.

Τέλη δεκαετίας '60.

Επί τω έργω.

Επί τω έργω.

Ενα πρωί κατέβαινα με αυτοκίνητο την Βασιλέως Κωνσταντίνου (αγαπημένος δρόμος), στο ύψος της Πινακοθήκης, και, τσουπ, έπιασα με την άκρη του ματιού μου κάτι πλέγματα χρώματος πορτοκαλί, ένα μικρό σύννεφο σκόνης (κάποιο τρακτέρ;), ενδείξεις ότι κάτι έτρεχε μέσα στο Άλσος Ριζάρη. Την επόμενη ημέρα, όλα επιβεβαιώθηκαν. Το δυτικό κομμάτι του Άλσους, αυτό που είχε μείνει χωρίς «ολυμπιακή» ανάπλαση, επιτέλους σουλουπώνεται. Οι διαδρομές, φαρδιές-φαρδιές, είναι έτοιμες, αυτές τις μέρες στρώνεται το χώμα και γίνονται οι φυτεύσεις. Ολα αυτά τα ωραία από τον Δήμο Αθηναίων με χορηγία, παρακαλώ, του Ιδρύματος Νικόλας Δ. Πατέρας.

Το Αλσος Ριζάρη, έκτασης 24 στρεμμάτων, είναι κληροδότημα του Γ. Ριζάρη από το 1844. Στο τμήμα του ανατολικά της οδού Ριζάρη, μέχρι πριν από λίγα χρόνια, υπήρχαν τα υπολείμματα των κτισμάτων της Ριζαρείου Σχολής και τα οποία διακρίνονται καθαρά στη φωτογραφία εποχής,και από την οποία έχει απομείνει πλέον το κεντρικό κτίριο και ένας μικρός ναός, ο Αγιος Γεώργιος. Τη δεκαετία του ’90 χωροθετήθηκε εκεί το νέο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Ιδρύματος Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή. Ένα σχέδιο που δεν υλοποιήθηκε ποτέ χάρη σε αντιδράσεις των περιοίκων. Η χορηγία του Ιδρύματος Πατέρα δείχνει έναν δρόμο που η Αθήνα δεν έχει αξιοποιήσει στο βαθμό που θα μπορούσε: να πραγματοποιούνται, δηλαδή, έργα ανάπλασης, με χορηγίες ιδιωτικών ιδρυμάτων, φορέων και επιχειρήσεων. Είναι μια ευρέως διαδεδομένη πρακτική διεθνώς και η Αθήνα μόνο κέρδη μπορεί να αποκομίσει. Και μην ξεχνάμε: μέσα στο 2010 θα είναι έτοιμο και το γειρονικό πάρκο που θα προκύψει από τη διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου του Βυζαντινού Μουσείου και του Λυκείου του Αριστοτέλη. Στο νέο αρχαιολογικό πάρκο έκτασης 36 στρεμμάτων προβλέπεται η κατασκευή ενός στεγάστρου προστασίας των αρχαιοτήτων από γυαλί και ατσάλι στο χώρο της παλαίστρας και χρηματοδοτείται επίσης με χορηγία, αυτή τη φορά από δημόσιο φορέα, τον ΟΠΑΠ, ύψους 4,5 εκατομμυρίων ευρώ. Για να κάνουμε τη σούμα: 24 στρέμματα το Άλσος Ριζάρη και 36 το αρχαιολογικό πάρκο μας κάνουν 60 στρεμματάκια πλάκα-πλάκα στην καρδιά της πόλης. Ο μισός Εθνικός Κήπος, δηλαδή.

Advertisements

4 responses to “Άλσος Ριζάρη: Μια διδακτική ιστορία

  1. Πρέπει κάποιος να πει στους αγαπητούς συνάδελφους αρχιτέκτονες του Δήμου Αθηναίων που εκπόνησαν την μελέτη (εκτός αν την έκαναν κηποτέχνες) ότι όταν εκπονούμε μια μελέτη μελετάμε τις επί τόπου παραμέτρους.
    Όσοι από το κάτω μέρος της Ριζάρη μπαίνουν στο πάρκο και κατευθύνονται στο μετρό θα βλαστημούν (ιδικά όταν βιάζονται να πάνε στη δουλειά τους) τους ανεγκέφαλους που δεν χάραξαν μια σύντομη διαδρομή και θα χαράξουν, με τα βήματα τους, δική τους.

  2. Λέγοντας «κάτω μέρος» εννοείται την Βασιλέως Κωνσταντίνου;

  3. Το πρόβλημα υπάρχει δυστυχώς σε πολλά πάρκα και πλατείες που φαίνεται να σχεδιάζονται αποκλειστικώς στο σχεδιαστήριο και με γνώμωνα το κάλλος του σχεδίου ή της μακέτας (ή και καποιές ιδέες περί «περιπάτων») και ποτέ επί τόπου και με πρακτικά-χρηστικά κριτήρια. Το αποτέλεσμα είναι βέβαια να περνάνε όλοι πάνω από το γκαζόν, χαράσσοντας ντε φάκτο μονοπάτια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s