Nαι, αγαπάμε την Aθήνα! Eίμαστε οι atenistas!

Από τον/by athensville.

Είμαστε μια ανοιχτή κοινότητα πολιτών της Αθήνας που αγαπάνε την πόλη τους και πιστεύουν ότι ο συμβιβασμός με τις πιο προβληματικές της πλευρές διαιωνίζει έναν φαύλο κύκλο ανορθολογισμού, στασιμότητας, δυσφήμησης, υπανάπτυξης και τελικά αυτοϋπονόμευσης των προοπτικών της.

Για μας η Αθήνα όχι μόνο δεν είναι μια «τελειωμένη ιστορία» αλλά ένα αχανές πεδίο ευρηματικών και αποτελεσματικών δράσεων που θα μας κάνει να συνειδητοποιήσουμε τις τεράστιες δυνατότητές της ως μητροπολιτικό κέντρο της Ανατολικής Μεσογείου.

Αντλούμε δύναμη και ενέργεια από την κοινωνία των πολιτών, τους χιλιάδες ανυπεράσπιστους Αθηναίους που θέλουν να κάνουν κάτι για την πόλη τους και μέχρι σήμερα δεν έβρισκαν ένα κανάλι δημιουργικής συμμετοχής στις ανοιχτές υποθέσεις της Αθήνας.

Δεν είμαστε κομματικός οργανισμός, ούτε δημοτική παράταξη, αλλά μια ζωντανή κοινότητα που θέλει να μοιραστεί την πίστη της για μια πολύ καλύτερη Αθήνα πιστεύοντας στη αναζωογονητική δύναμη της δράσης.

Κουραστήκαμε να γκρινιάζουμε, να μας φταίνε πάντα οι άλλοι ή το «κράτος». Είμαστε εδώ μόνο για να κάνουμε. Επτά ημέρες την εβδομάδα, 365 ημέρες το χρόνο.

Ήδη αργήσαμε. Πάμε atenistas!

(Ελάτε μαζί μας, στο http://www.atenistas.gr).

Σήμερα πρόβλημα, αύριο δύναμη

Βλέποντας την αεροφωτογραφία με τον Φαληρικό Όρμο σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια συνειδητοποιείς τι έχεις στα χέρια σου και τι (δεν) κάνεις. Πόσες πρωτεύουσες στην Ευρώπη διαθέτουν την ακτογραμμή της Αθήνας, τόσες επαναλαμβανόμενες ευκαιρίες περνάνε από μπροστά σου για να κάνεις κυριολεκτικά «παπάδες», προσφέροντας από τη μία πλευρά υψηλής ποιότητας δημόσιους χώρους και πράσινο και προσελκύοντας πολύτιμες επενδύσεις από την άλλη.

Υποτίθεται ότι όλες οι «τρύπες» από χώμα που βλέπουμε από ψηλά στα επόμενα πέντε χρόνια θα έχουν πρασινίσει. Προσωπικά αισθάνομαι σίγουρος μόνο για τα 160 στρέμματα του παλιού Ιππόδρομου επειδή το σχέδιο της διαμόρφωσης του Πολιτιστικού και Εκπαιδευτικού Πάρκου «Σταύρος Νιάρχος» το χρηματοδοτεί ένα ιδιωτικό Ίδρυμα. Για τα υπόλοιπα κάνω μόνο το σταυρό μου και προσεύχομαι. Έχουμε και λέμε. Το γήπεδο πολλαπλών χρήσεων Tae Kwon Do θα μετατραπεί σε Διεθνές Συνεδριακό Κέντρο της Αθήνας μαζί με τον περιβάλλοντα χώρο του. Το θαλάσσιο μέτωπο από το ανοιχτό γήπεδο του Μπιτς Βόλει μέχρι το Στάδιο Ειρήνης και Φιλιας θα γίνει επιτέλους πάρκο. Ο νέος χώρος πρασίνου θα έχει ενιαία φυσιογνωμία με αυτήν του περιβάλλοντος του πάρκου που επιχορηγεί το Ιδρυμα Νιάρχου. Ενδεικτικά θα περιλαμβάνει μεγάλο πυρήνα πρασίνου, γήπεδα αθλοπαιδιών, υπόγτειο χώρο στάθμευσης έκτασης περίπου 41 στρεμμάτων, πάρκο νερού, αναψυχής με μεγάλες φυσικές δεξαμενές νερού, ανοιχτό γυμναστήριο στην οχθή του Ιλισού, χώρο κυλικείου, παραλιακή αμμώδη ζώνη, γραμμικό πάρκο, δίκτυα υποδομής, δίκτυα πεζοδρόμων και ποδηλατοδρόμων, διαμόρφωση εισόδων, σύνδεση ζωνών μεταξύ τους, μικρά αναψυκτήρια, συνδέσεις πεζών με την περιοχή του Μοσχάτου. Επίσης θα ολοκληρωθούν τα έργα στο Φαληρικό Δέλτα με προβλήτες αναψυχής και εστίασης, που παράλληλα θα επιλύσουν και τα προβλήματα ελλιμενισμού των τοπικών αλιέων της περιοχής, δημιοοργώντας μιας μικρή ιχθυόσκαλα.

Αυτό είναι το καλό με την Αθήνα. Αυτό που σήμερα δείχνει προβληματικό, αύριο θα είναι η δύναμή της.

Ανακαινισμένη Νομική: Εσείς πόσες ημέρες της δίνετε;

Άντε να πέφτουν τα στοιχήματα! Μία ημέρα; Δύο; Τέσσερις; Μια ολόκληρη εβδομάδα;

Αποκαλύφθηκε η (υποδειγματικά) ανακαινισμένη πρόσοψη της Νομικής Σχολής στην οδό Σόλωνος. Μάλλον, είναι θέμα χρόνου μέχρι πότε θα ξαναγυρίσουμε στις παλιές καλές εποχές με τα συνθήματα, τις κολλημένες αφίσες, τα γκράφιτι, το σκουπιδαριό, την μπίχλα, όσα τέλος πάντων δείχνουν πόσο ζωντανή κοινωνία είμαστε, όχι τίποτα ξενέρωτα τυπάκια που έσκυψαν το κεφάλι στην εξουσία και κάνουν ό,τι τους πει το κεφάλαιο.

Ένα βράδυ που θα το θυμόμαστε

Η εκπληκτική φωτογραφία είναι του Πέτρου Γιαννακούρη (ΑΡ).

Επιχείρηση: «Ασφαλές Κέντρο»

Πλατεία Θεάτρου. Φωτογραφία του Αλεξανδρου Φιλιππίδη.

Διαβάζω στην ιστοσελίδα του ΣΚΑΙ ότι από σήμερα κάνει «πρεμιέρα»  το νέο σχέδιο αστυνόμευσης του ιστορικού κέντρου από κλιμάκια του ΣΔΟΕ, του Δήμου Αθηναίων και της αστυνομίας με την κωδική ονομασία «Ασφαλές Κέντρο».

Θα περιπολούν από την πλατεία Βάθη έως την πλατεία Ομονοίας, Θεάτρου και Κουμουνδούρου.

Περίπου 300 αστυνομικοί θα εμπλέκονται σε συμπληρωτικές δράσεις αστυνόμευσης στο κέντρο της Αθήνας με σκοπό τη καταστολή παρανομών πράξεων, δήλωσε στο ΣΚΑΪ ο εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛΑΣ Θανάσης Κοκκαλάκης.

Αθηναϊκή παρακμή

Tου Νίκου Βατόπουλου

Αυτό που βλέπουν όλοι οι πολίτες (αλλά όχι οι αρμόδιοι υπουργοί) κατονόμασε ο βουλευτής κ. Κώστας Καρτάλης, ως πρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος. Οτι η πλατεία Μοναστηρακίου είναι μία οικτρή αποτυχία, ακριβοπληρωμένη, μεγέθυνση της αβελτηρίας του κράτους αλλά και της κοινωνικής ασυδοσίας.

Ο κ. Καρτάλης εμμέσως πλην σαφώς κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. Η Αθήνα αντί να παραδώσει στο κοινό μία πρώτης ποιότητας πλατεία στην καρδιά της ιστορικής πόλης, δημιούργησε μία δεύτερη (αποκρουστική) Ομόνοια. Είναι η αλήθεια. Ας έρθει ένας από τους αρμόδιους υπουργούς να περπατήσει στο Μοναστηράκι και θα περιμένουμε τις κρίσεις του. Είναι σαφές ότι διαχειρίζονται κομμάτια της πόλης που γνωρίζουν μόνο στα χαρτιά.

Σε μία άλλη χώρα, κανένας υπουργός δεν θα είχε πρόσωπο να εμφανιστεί αν μία ιστορική πλατεία μέσα σε ελάχιστους μήνες από την παράδοσή της (και αφού είχε μείνει γιαπί επί μία δεκαετία) είχε φθάσει σε αυτό το επίπεδο απαξίωσης και ακαλαισθησίας. Δεν είναι μόνο που η πλατεία Μοναστηρακίου έχει μερικά από τα αθλιέστερα κτίρια (μεταξύ Ηφαίστου και Ερμού) που θα έπρεπε να είχαν απαλλοτριωθεί «όταν είχαμε λεφτά», είναι που αναπαράγει το κλίμα καθημερινότητας που απεχθάνεται ο μέσος πολίτης. Ρυπαρότητα και παράνομο εμπόριο. Στην καρδιά της τουριστικής Αθήνας καμία κυβέρνηση δεν τόλμησε να απομακρύνει τις παράγκες από τη βάση του Τζαμιού, που είναι μουσείο. Εχει δει κανένας υπουργός κανένα μουσείο σε καμία ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, που θέλει να είναι και τουριστική, να διατηρεί καταστήματα-παράγκες στο ισόγειο ενός μνημείου επειδή φοβάται η κάθε κυβέρνηση μήπως χάσει 100 – 200 ψήφους;

Και να ήταν μόνο αυτό. Ολη η Αθήνα είναι στο έλεος των μικροπωλητών και το κακό είναι ότι συνηθίσαμε να βλέπουμε αυτήν την απαράδεκτη κατάσταση με φόντο ακόμη και την Ακρόπολη. Και λίγα είπε χθες ο κ. Κ. Καρτάλης. Οι ευθύνες είναι πολύ μεγαλύτερες. Και την παρακμή της Αθήνας θα την πληρώσουν όσοι την οδηγούν στην καταστροφή και στην εξαφάνισή της από τον τουριστικό χάρτη της Ευρώπης. Ακόμη και η Αδριανού και η Αποστόλου Παύλου (που ακριβοπληρώσαμε) έχουν παρασυρθεί προς τα κάτω. Μήπως ζούμε σε άλλη πόλη εμείς και σε άλλη οι υπουργοί;

(Αναδημοσίευση από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Φωτογραφία της Μαρίας  Μαρογιάννη).

Eλληνικό, το τέλος της λογικής

Αύριο η Τίνα Μπιρμπίλη ετοιμάζεται να εξαγγείλει το δικό της «όραμα» για το Ελληνικό.  Αλλά χωρίς χρήματα στο σεντούκι και με σχετική έρευνα του ΕΜΠ (για λογαριασμό των Δήμων Ελληνικού, Αργυρούπολης, Γλυφάδας και Αλίμου) να ανεβάζει το ετήσιο κόστος συντήρησης του μελλοντικού πάρκου στα 2.600.000 ευρώ, το μόνο που μπορεί να γίνει επί του παρόντος είναι να ανοίξει στους πολίτες το τμήμα των ολυμπιακών εγκαταστάσεων και να αποκτήσει στοιχειώδη ζωή ένας όμορφος χώρος που ρημάζει. Αλλά αυτά είναι τα 783 από τα 5.300 συνολικά στρέμματα του παλιού αεροδρομίου. Στα υπόλοιπα, προβλέπεται σταδιακό «πρασίνισμα» του μελλοντικού πάρκου.

Στην πραγματικότητα, δεν είναι μόνο η κυβέρνηση εγκλωβισμένη. Είμαστε και όλοι εμείς, όσοι, δηλαδή, ζούμε στην πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους έχοντας πιστέψει στο «όραμα» του «μεγαλύτερου πάρκου της Ευρώπης», ένα ασύμφορο πυροτέχνημα πίσω από το οποίο σέρνεται μια ολόκληρη πόλη.

Δεν χρειάζεται να είσαι ειδικός για να καταλάβεις ότι τα νότια προάστια, με τον Υμηττό πάνω από το κεφάλι τους και τον Σαρωνικό στα πόδια τους, δεν έχουν ανάγκη από ένα τεράστιο πάρκο που καμία ελληνική κυβέρνηση δεν είναι σε θέση να δημιουργήσει και να συντηρήσει. Κι ενώ σπάμε το κεφάλι μας για το πώς θα κατορθώσουμε το ακατόρθωτο αφήνοντας τα χρόνια να περνούν, η μόνη στοιχειοθετημένη σοβαρή πρόταση για το Ελληνικό (από τη μελέτη του Χάρβαρντ και τον Στέφανο Μάνο) απορρίπτεται μετά βδελυγμίας ως «μη οικολογική».

Υπενθυμίζουμε ότι ο Στέφανος Μάνος έχει μιλήσει για ήπια οικιστική ανάπτυξη στο μεγαλύτερο μέρος του πρώην αεροδρομίου («να φτιάξουμε εκεί το ακριβότερο προάστιο της Αθήνας», επιμένει και σήμερα) και δημιουργία πρασίνου σε έκταση 1.000 στρεμμάτων, δίπλα σε οικιστικές ζώνες. Με τα έσοδα των 10 δισ. ευρώ που θα προκύψουν από την οικοδόμηση του Ελληνικού θα μπορούσαν να χρηματοδοτηθούν 20 Εθνικοί Κήποι των 120 στρεμμάτων διεσπαρμένοι στο άρρωστο σώμα της Αθήνας. Ή εναλλακτικά, 50 κήποι των 50 στρεμμάτων. Διαλέγουμε και παίρνουμε.

Το δυστύχημα στην περίπτωση του Ελληνικού δεν είναι ότι δεν θα δούμε σύντομα το πάρκο που μας υποσχέθηκαν. Είναι ότι αρνούμαστε να συζητήσουμε τη μοναδική οραματική προσέγγιση που θα άλλαζε δραστικά τη ζωή στην Αθήνα τα επόμενα 30 χρόνια.