Το Ολυμπιείο φωτογραφημένο από τον Πέτρο Μωραϊτη. Στο βάθος τα …υψώματα του Μετς με 5-10 σπίτια όλα κι όλα. Στο ενδιάμεσο μόλις διακρίνεται η κοίτη του Ιλισού κι ένα μικρό κομμάτι πρασίνου δίπλα στο ποτάμι. Εντυπωσιακή η ξεραϊλα του τοπίου, ακόμα κι ο λόφος του Αρδηττού, καταπράσινος σήμερα, μοιάζει με κρανίου τόπος. Ξεκάθαρα, οι άνθρωποι του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα έκαναν τεράστια δουλειά, μεταμορφώνοντας ένα καθόλου ελκυστικό μέρος σε μια ήσυχη, μεσογειακή πόλη με αρκετό πράσινο και υποδομές, πρωτοφανείς για την εποχή της φωτογραφίας. Από τη συλλογή του Κωνσταντίνου Τρίπου.
When did lightning knock down one of the three columns in the Temple of Zeus. Wasn’t it in the 1850s?
1852. A fact used, when needed, to date photographs such as this one.
Όσοι νοσταλγούν επίμονα το παρελθόν, ας έχουν υπόψη τους ότι το παρελθόν της Αθήνας είναι ΚΑΙ αυτό, και όχι μόνο τα κατεστραμμένα νεοκλασικά. Η νοσταλγία για το παρελθόν, πιστεύω, δεν είναι ποτέ καλή σύμβουλος: μας κάνει να παραβλέπουμε τα καλά του παρόντος. Καλύτερα να υπάρχει όραμα για το μέλλον παρά νοσταλγία για ένα παρελθόν που κατά κανόνα δεν υπήρχε ποτέ όπως το φανταζόμαστε εμείς.
Τι καταπληκτική φωτογραφία ! Πρέπει να είναι σπάνιο ντοκουμέντο. Να βλέπεις το Μετς με λίγα σπιτάκια, καμία σχέση με το σήμερα. Ποιος θα το αναγνώριζε αν δεν ήταν το Ολυμπιείον?
Anarotiemai…exoun perasei tosa xronia…iparxei kapios sigekrimenos logos pou den exei anastilothei h pesmenh kolona tou Olybieiou? Elipsei xrimaton h’ mipos den einai arxaiologika sosto na anastilothei?